Kort samengevat: Heb je straks voldaan aan de WTTA? Mooi. Maar daarmee ben je er nog niet. WTTA professionalisering draait niet alleen om het afvinken van regels, maar om het creëren van grip op processen, verantwoordelijkheden en de toekomst van je organisatie.
De WTTA houdt de flexbranche bezig. En terecht. Processen worden tegen het licht gehouden. Dossiers worden gecontroleerd. Procedures worden aangescherpt. Op veel plekken draait alles momenteel om één vraag: “Voldoen wij straks aan de eisen?”
Een logische vraag. Maar misschien niet de belangrijkste, want wat gebeurt er nadat je de checklist hebt afgevinkt?
Bij nieuwe wetgeving ontstaat vaak hetzelfde patroon. Organisaties richten zich volledig op het behalen van de norm. Zodra dat gelukt is, ontstaat opluchting. We hebben het gehaald….Klaar.
Maar ben je dan ook klaar? Zeer zeker niet! Want wetgeving is vrijwel nooit bedoeld als einddoel. Het is een ondergrens. De WTTA vraagt niet om perfectie, maar vraagt om aantoonbare beheersing van je processen. En dat is fundamenteel anders dan een organisatie dat simpelweg een mapje vult met documenten.
Wanneer organisaties hun processen onder de loep nemen, blijkt zelden dat kennis ontbreekt. De kennis is er meestal wel, alleen zit die verspreid in mailboxen, in Excel-bestanden, in losse documenten of in het hoofd van die ene collega die alles weet.
Dat werkt prima, totdat iemand ziek wordt, vertrekt of een opdrachtgever om onderbouwing vraagt. Dan blijkt ineens hoeveel processen afhankelijk zijn van mensen in plaats van de organisatie zelf.
Dat klinkt misschien hard, maar veel uitdagingen bestonden al voordat de WTTA werd aangekondigd. Denk aan onduidelijke processen, versnipperde informatie, gebrekkige vastlegging en afhankelijkheid van sleutelfiguren.
De nieuwe wet maakt deze risico’s vooral beter zichtbaar. En misschien is dat juist wel de grootste waarde ervan.
